آن هم به بدترین راه
چقدر بده
که یک عمر بنویسی
برا کسی که بدونی هیچی از نوشته ها تو نفهمید
یک عمر خوش بودم مخاطبم کسی بود که به دنیایی مخاطب ترجیح اش می دادم
انگار این نخ کشیده شد و دانه های باور هر کدام آواره راهی شدن
برچسب:
نویسنده: میلاد اسدیان