کرمان سرا

بمیرم برا تنهایی هات..عزیزم من تو شوکم...آخه درد بلات تو سر و کله خالی و بی ارزش من...مه من بوی آغوش تو همیشه همراه منهجونم در راهت آخ عزیزم بی نهایت دوست دارم...هرگز فکر نمی کردم این پیام و ببینمروزگار من و تو رو اسیر کرده و محکوم...الهی روزی صدباربمیرم غم تو نبینم...به فریاد میگم دوستت دارممه جونم نمیدونم چقدر خوشحالم ...عمر دوباره من ...غمگین نباش...

واقعا دوست داری شکسته شدنم را به نظاره نشینی،فکر می کنی لیاقت من همین است ،نمی دانم،کاش میگفتی گناهم را ،بیا حرف بزن و بگو و به اندازه ذره ای حرمت برای قلب افسار گسیخته ام قائل شو،مگر می شود یک انسان تا این حد سنگ باشد ؛چرا بدترین عذاب ها را برایم در نظر داری ، چرا احساس میکنم مرا نشناختی ،چرا احساس می کنم که در گیر عذاب آور ترین انتقام دنیام،کاش می دانستی رسیدن به این مرحله برایم بسیار سخت بودهجایگزین کردن تو و چشمان تو درون سینه ام... حال مبارکت باشه، بشین و رسوایی من را پیروزمندانه ناظر باش ،ببین که چگونه نابود گردیده ام ،ببین که راه برگشت ...

خدایاتو ،یه حالتی داریمثلا یک ساعت شنی رو درنظر بگیر که دانه های شندارن تموم میشن.یکی مثل تو ،از اوناست که همیشه می تونه ساعتشنی رو برگردونه...پروردگارا هیچ شباهتی به یوسف تو ندارم،نه رسولمنه زیبانه یرای کسی عزیزنه چشم به راه گریانیفقط در چاه افتاده ام!کاروانی بفرست...